Żaba śmieszka

stomatologia kraków bardzo duża, masywna „żaba zielona\", której dorosłe Osobniki są zdecydowanie większe od wszystkich innych żab europejskich. Duże ż. śmieszki osiągają długość 15 cm, wyjątkowo nawet ponad 17 cm. Takie żabie „olbrzymy\" są łatwe do odróżnienia od przedstawicieli innych gatunków żab, jednak ich udział w wolno żyjących populacjach nie jest duży. Główną część populacji stanowią osobniki średnich klas wielkości, które rozmiarami dorównują tzw. ż. wodnej (jest to mieszaniec - hybryd - powstający ze skrzyżowania ż. śmieszki z ż. jeziorkową). Żaba śmieszka różni się od ż. wodnej zwykle ciemnym wzorem barwnym złożonym z często pierścieniowatych plam, który pokrywa grzbiet, brakiem żółtych lub pomarańczowych barw z tyłu ud, szerszą, tępo zakończoną głową i małym modzelem piętowym. Ponadto rezonatory samca są szare, a nie białe. Grzbiet może być nieco brodawkowaty. Ubarwienie bywa zmienne, w różnych odcieniach zieleni i brązu, jednak przeważnie jest znacznie ciemniejsze w tylnej części ciała niż w przedniej. Samce rechoczą bardzo głośno „krroak, krroak ...\" lub „kworeek\", przy czym głos wznosi się i opada, a uwypuklające się w kątach szczęk rezonatory wyraźnie drgają. W typowy rechot często są wplatane charakterystyczne dźwięki brzmiące jak „keker\", których brak w rechotaniu ż. wodnej i ż. jeziorkowej. Dźwięk „keker\" stanowi więc dobrą podstawę do określenia przynależności gatunkowej chóru rechoczących żab zielonych. Pewne oznaczenie gatunku umożliwiają tylko badania serologiczne. W razie wątpliwości należy mówić o „żabie zielonej\", gdyż żaby śmieszka, wodna i jeziorkową tworzą krzyżujący się ze sobą kompleks. pożyczka na oświadczenie